GEÇMİŞİN İZİ

Hayat katman katmandır. Geçmiş, hayatın temel katmanıdır. Bugün ise zemin katmanıdır. Geçmiş tüm katmalarda kendini gösterir. Geçmiş,  bir ağacın yerin derinliklerindeki kökü gibidir. Bu nedenle sökülüp atılamaz. Geçmişten vazgeçmek ağacı kurutur. Nasıl ki köke zarar verildiği zaman ağaç kurursa geçmişe zarar vermek de kişinin geleceğini kurutur.

Geçmişimiz bizi mi seçer, yoksa biz mi geçmişimizi seçeriz, bilmiyorum. Fakat geçmişin izi ile yaşamak zorundayız adeta. Bazen geçmişi unuturuz, daha doğrusu unuttuğumuzu zannederiz. Bugünlere odaklanırken geçmişi geçeriz. Üstüne bir bardak su içeriz. Ancak su ile uçarız.

Hayat bir masaldır. Geçmiş de bu masalın döşeme bölümüdür. Geçmiş masalımızın iyi ya da kötü kahramanları vardır. Bu masalda iyi hatıralar dost kahraman, kötü hatıralar düşmandır. Dost kahramanlar yüzümüzü güldürür, düşmanlar ruhumuzu öldürür. Geçmişin izi bazen dost olarak bazen düşman olarak karşımıza çıkar. Geçmişin hayrı da şerri de şu anki konumdan anlaşılır. İstisnalar olmakla birlikte yedisinde ne isen yetmişinde de o olursun.

Geçmişin izi mevsimlerde, yıllarda, aylardadır. Güneş doğar; gece biter, gündüz başlar. Gece geçmiş olur. Güneş batar; gündüz biter, gece başlar. Gündüz geçmiş olur. Gelen her gün geçmiş olmaya mahkumdur. Geride kalan her şey geçmiştir. Geçmiş geçmişe bağlanır, yürekler geçmişle dağlanır, gözler geçmişle çağlar. Ama gelecek mutlu günler de yine geçmişle sağlanır.